IN LOVING MEMORY
امیر شادرو
زندگی او
در حدود سال ۲۰۰۷ به دنیا آمده بود. هنگام جان باختن ۱۹ سال داشت. نامش با محلۀ صیقلانِ رشت، گیلان پیوند خورده است.
آنچه رخ داد
بر اثر اصابت گلولۀ جنگی. یکی از نزدیکان او به رادیو فردا گفت که مادر امیر شب نوزدهم از او خواسته بود که بیرون نرود، اما گفته بود: «اگر ما نرویم، اینها نمیروند.» دانشجوی رشتۀ تربیت بدنی بود و در یک کافه باریستا میکرد. یکی از نزدیکانش به رادیو فردا گفت که برای تحویل پیکر امیر پول میخواستند. یکی از هممحلهایهای آنها ۳۵۰ میلیون تومان پرداخت کرد تا پیکر را تحویل بدهند. ساعت ۱۰ شب پیکر را آوردند و در لولمانِ کوچصفهانِ رشت، در مسجد به خاک سپرده شد. خانۀ مسکونی خانوادهاش پشت همین مسجد قرار دارد. تاریخ رویداد: ۱۹ دی ۱۴۰۴. محل رویداد: محلۀ صیقلانِ رشت، گیلان.
روایت حکومت
حکومت جمهوری اسلامی هیچگاه روایت رسمی روشنی دربارهٔ مرگ او منتشر نکرده و هیچ مقام یا نهادی را به خاطر آن پاسخگو نکرده است. آنچه در ادامه میآید، الگوی ثابت روایت حکومت در موارد مشابه است؛ الگویی که دهههاست برای قربانیان سرکوب تکرار میشود. در موجهای اعتراضی، مقامهای رسمی کشتهشدن معترضان را انکار میکنند یا قربانیان را «اغتشاشگر» میخوانند و مرگ آنان را به عناصر ناشناس نسبت میدهند. در مواردی هم ادعا شده که قربانی «بحران قلبی» یا «تصادف» داشته است — ادعاهایی که هیچگاه با سند یا دادگاه علنی همراه نشدهاند.
منابع
