→ بازگشت به یادها
ی
به یاد رسول جعفری

IN LOVING MEMORY

رسول جعفری

سن19 سال
تاریخ حادثه۱۸ دی ۱۴۰۴
محل حادثهخراسان شمالی، با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی مجروح شد، او را به بیمارستان منتقل کردند اما تاب نیاورد و جان داد. وقتی رسول جعفری در اعتراضات تیر می‌خورد، او را به بیمارستان «امام خمینی» اسفراین منتقل می‌کنند اما او بر اثر شدت جراحات وارده، جان خود را از دست می‌دهد. مأموران حکومتی در پی کشته شدن رسول جعفری، خانواده او را تحت فشارهای امنیتی قرار می‌دهند که رسول را «شهید» معرفی کنند. آن‌ها مجبور شدند که پیکر رسول جعفری را شبانه و پنهانی به خاک بسپارند. رسول جعفری عاشق ترانه‌های «داریوش» به‌ویژه «طلایه‌دار» بود و به رفقایش گفته بود که این ترانه انگار برای او خوانده شده است.

زندگی او

در حدود سال ۲۰۰۷ به دنیا آمده بود. هنگام جان باختن ۱۹ سال داشت. نامش با خراسان شمالی، با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی مجروح شد، او را به بیمارستان منتقل کردند اما تاب نیاورد و جان داد. وقتی رسول جعفری در اعتراضات تیر می‌خورد، او را به بیمارستان «امام خمینی» اسفراین منتقل می‌کنند اما او بر اثر شدت جراحات وارده، جان خود را از دست می‌دهد. مأموران حکومتی در پی کشته شدن رسول جعفری، خانواده او را تحت فشارهای امنیتی قرار می‌دهند که رسول را «شهید» معرفی کنند. آن‌ها مجبور شدند که پیکر رسول جعفری را شبانه و پنهانی به خاک بسپارند. رسول جعفری عاشق ترانه‌های «داریوش» به‌ویژه «طلایه‌دار» بود و به رفقایش گفته بود که این ترانه انگار برای او خوانده شده است. پیوند خورده است.

آنچه رخ داد

Iranwire تاریخ رویداد: ۱۸ دی ۱۴۰۴. محل رویداد: خراسان شمالی، با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی مجروح شد، او را به بیمارستان منتقل کردند اما تاب نیاورد و جان داد. وقتی رسول جعفری در اعتراضات تیر می‌خورد، او را به بیمارستان «امام خمینی» اسفراین منتقل می‌کنند اما او بر اثر شدت جراحات وارده، جان خود را از دست می‌دهد. مأموران حکومتی در پی کشته شدن رسول جعفری، خانواده او را تحت فشارهای امنیتی قرار می‌دهند که رسول را «شهید» معرفی کنند. آن‌ها مجبور شدند که پیکر رسول جعفری را شبانه و پنهانی به خاک بسپارند. رسول جعفری عاشق ترانه‌های «داریوش» به‌ویژه «طلایه‌دار» بود و به رفقایش گفته بود که این ترانه انگار برای او خوانده شده است..

روایت حکومت

حکومت جمهوری اسلامی هیچ‌گاه روایت رسمی روشنی دربارهٔ مرگ او منتشر نکرده و هیچ مقام یا نهادی را به خاطر آن پاسخگو نکرده است. آنچه در ادامه می‌آید، الگوی ثابت روایت حکومت در موارد مشابه است؛ الگویی که دهه‌هاست برای قربانیان سرکوب تکرار می‌شود. در موج‌های اعتراضی، مقام‌های رسمی کشته‌شدن معترضان را انکار می‌کنند یا قربانیان را «اغتشاشگر» می‌خوانند و مرگ آنان را به عناصر ناشناس نسبت می‌دهند. در مواردی هم ادعا شده که قربانی «بحران قلبی» یا «تصادف» داشته است — ادعاهایی که هیچ‌گاه با سند یا دادگاه علنی همراه نشده‌اند.

منابع

یادهای دیگر

این پایگاه به یاد قربانیان جمهوری اسلامی ایران ساخته شده است و به هیچ دولت یا سازمانی وابسته نیست. اگر کسی را می‌شناسید که جانش را در راه آزادی از دست داده، داستانش را ثبت کنید تا فراموش نشود.

به یاد آنان که صدای‌شان خاموش شد — ما به یاد می‌آوریم.